Mga Pang-Simbahan ulit

48. Kalabrero /kalabre’ro/ – zucchetto

Ang zucchetto ay isang klase ng pamatong sa ulo sa Simbahang Katolika. Ang lahat ng mga naordinahan ay maaaring magsuot nito, pero madalas siyang makita sa mga obispo pataas.

Nagmula ang pangalang zucchetto sa Wikang Italyano, kung saan ang ibig sabihin nito ay  “small gourd”. Ang pinakamalapit na salin dito ay maliit na kalabasa. Pinagsama ang kalabasa at ang salitang sumbrero upang mabuo ang kalabrero.

49. Adalambanal  /adalamba’nal/ – Hagiology

Dagdag lang ito sa mga nagawa nang salin ng mga “logy”. Ang adalan ay aming salin ng “logy”.

Ang salitang hagios kung saan nakuha ang salitang hagiology (pag-aaral ng mga santo) ay nangangahulugang “banal”. Kaya’t ang salitang banal ang ginamit at ipinagpisat sa “adalan” na ginawang “adalam” upang mas dumulas sa dila. Ang salita na mabubuo ay adalambanal o pag-aaral ng mga santo.

50. Patwanan /Pat’wanan/ – corporal

Ang corporal ay ang telang ginagamit na patungan ng kalis at salwanan (ciborium) tuwing Misa. Ang corporal ay nangangahulugang “katawan” sa Wikang Latin, kaya katawan ang gagamiting salitang panalin. Ipinagpisat ito sa salitang patong, upang maisama ang tungkulin ng corporal, at dinagdagan ng hulaping “an”. Mabubuo ang salitang patwanan.

51. Dathanan /Dathanan/ – Chasuble

Ang salitang chasuble ay nagmula sa Latin na casula na nangangahulugang “maliit na bahay” dahil ito ang damit na ipinapatong sa lahat ng iba pang damit ng pari tuwing misa (kaso nga lang, hindi ‘yon gaanong sinusunod dito, pero ibang usapan na ‘yon).

Dahil dito, ginamit ang salitang “damit” at ang salitang “tahanan” at ipinagsama upang mabuo ang salitang “dathanan”.

52. Tagit /tagit/ – Amice

Ang amice ay ang telang ginagamit ng mga pari upang maging kwelyo niya at upang maitago ang kwelyo ng kanyang sutana o kaya naman ang ordinaryong damit. Dahil dito, ginamit ang salitang “tago” at ang salitang “damit” at ipinagpisat sa isa’t-isa upang mabuo ang salitang “tagit” o amice.

53. Lisay/ lisay/ – Alb

Ang alb ang puting damit na isinusuot ng pari sa ilalim ng dathanan tuwing misa. Nanggaling ito sa salitang Latin na alba, na ang ibig sabihin ay “puti”.

Dahil sa ‘di magagamit ang salitang “puti” bilang salin, ginamit na lang ang salitang “dalisay”, dahil ang damit na ito ay nagpapakita ng kalinisan o kadalisayan ng pari.

Kukunin lang ang huling pantig ng dalisay, na “lisay” upang ‘di mawala ang hiwaga at ‘di ganoon kadaling mahinuha ang ibig sabihin ng salita.

– salinpusa 7

Advertisements
Published in: on Pebrero 7, 2010 at 10:55 hapon  Comments (1)  
Tags: , ,

The URI to TrackBack this entry is: https://stalinpusa.wordpress.com/2010/02/07/mga-pang-simbahan-ulit/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One CommentMag-iwan ng puna

  1. ang saya ng ginagawa ninyo!


Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s

%d bloggers like this: